WTF? Een RBF?

Wat een voorrecht om moeder te mogen zijn van 3 kinderen die, weliswaar niet zo snel als gemiddeld, maar toch gestaag groeien naar volwassenheid. Denk je net de kast vol te hebben liggen met kleren die perfect passen, komt er toch weer zo'n moment dat je ziet dat eigenlijk geen enkele broek nog goed past, of zonder scheuren is. Dus is het tijd voor mijn grootste hobby ;(...kleren shoppen...

Gelukkig maar dat Tally en Lora met me mee gaan, dat maakt het toch nog gezellig. En zo lopen we even later samen door de stad in Sittard..op zaterdagmiddag..net als alle andere zaterdagmiddag-omdat het er door de week niet van komt en de zondag helemaal ellendig druk is, maar weigeren online te shoppen-types...

Strategisch probeer ik te bedenken waar we zo snel mogelijk kunnen slagen voor zowel Lucas als Lora. Dankzij José hoeven we gelukkig niet zo snel voor Julian kleren te kopen, dus dat scheelt weer een hele ergernis.

We kiezen de C&A uit, niet alleen omdat ze daar zowel maatje 92 als maat 156 verkopen, ik weet ook dat het televisietje dat ze daar hebben staan, Lora voor een paar minuten af kan leiden van alle stoffige, overdadig aanwezige, troosteloze, tegenwoordig bijna plastic-achtige voorwerpen die kleding genoemd worden. Hoewel ik erbij moet zeggen dat er uitzonderingen tussen hangen die mijn moeder hart wel vrolijk stemmen en dan ook weer veel te makkelijk meegenomen worden onder het mom van: " het staat haar vast zo schattig!". 

Regelmatig probeer ik toch echt bewust te consuminderen, maar ook ik blijk gevoelig en zwak voor de slimme verkooptrucs die er bij sommige ketens op nagehouden worden. "Koop er 3 en je krijgt er 1 gratis"...mijn zuinige geest gaat een interne discussie aan over het feit dat we kwamen voor een pyjama en nu op het punt staan om 4 broeken mee te nemen die ze niet alleen niet nodig gaat hebben, ik zou ook eigenlijk niet meer weten waar we alle spullen in huis nog moeten laten! 

Agrrr...een goed moment voor overleg met manlief...die ik overigens nergens meer zie...? Ik kijk om me heen op zoek naar mijn steun en toeverlaat om mij te weerhouden van het aanschaffen van nog meer onnodige kledingstukken...

Ik zie alleen maar zoekende, veelal in zichzelf gekeerde mensen om me heen...

tot dat ik me kapot schrik van 1 persoon die mij recht in mijn ogen aan kijkt...wat een rotkop zeg! Jemig!!! Ik schrik er zo erg van dat ik maar gelijk weer weg kijk...in een split second zag ik alleen maar een enorme bitchface, ik geloof dat deze engelse term toch echt de beste beschrijving is van de afgrijselijke kop die me aan staarde. Als ik het in het Nederlands zou moeten omschrijven denk ik dat ik de blog nooit meer aan mijn kinderen kan laten lezen, dus laten we het hierop houden. 

Ik vraag me af waarom iemand eigenlijk zo enorm kwaad en tegelijk chagrijnig staat te kijken naar me terwijl ik me hier alleen met mezelf sta te bemoeien tussen alle schattige kinderbroeken...

Omdat ik toch ook wel weer nieuwsgierig ben of het een ongelukkige blik was van dat moment, of een gerichte persoonlijke actie, besluit ik toch nog eens heel even voorzichtig die kant op te gluren...

Maar dan schrik ik pas echt, als ik besef dat het een spiegel is die daar hangt...

Ouwwww...ja, ik was helemaal vergeten wat een ongelofelijke resting bitch face, oftewel RBF ik kan hebben...en dat terwijl ik toch echt regelmatig opmerkingen erover krijg. Ik zal nooit vergeten dat ons buurmeisje in Eindhoven, waar we pas na een paar jaar buren-zijn, contact mee kregen, me heel eerlijk terug gaf dat ze eigenlijk voordat ze me kende, altijd bang voor me was geweest...

Tja, de waarheid is niet altijd prettig om terug te horen, maar bij deze dan mijn excuses aan iedereen die ik heb laten schrikken in mijn leven, of onbedoeld angst heb aangejaagd met mijn RBF...het was ECHT niet zo bedoeld...en achter die chagrijnige rotkop schuilt een uiterst vrolijk meisje met een gezonde dosis zelfspot!

Wikipedia over RBF

27 juni 2017

Aanmelden

Wil je ook op de hoogte gehouden worden van de laatste blogs, schrijf je dan hieronder in.