I'll be there for you..
Leestijd 10 minuten
Alles kost tijd, en er zitten ook bij mij maar 24 uur in één dag en 7 dagen in een week. Maar ik wil zo ontzettend graag in contact blijven met iedereen die belangrijk voor me is. En daarom houd ik mij niet alleen bezig met filosofisch nadenken over allerlei levenskwesties, maar ben ik in gedachten ook heel vaak bij een ieder die me lief is....Het is alleen soms even teveel, en keuzes maken is een van mijn vele zwakheden…Zo heb ik Vera beloofd snel nog iets af te spreken, ben ik al weken aan het doen, maar Martine wil ook nog iets afspreken.
En eigenlijk zou ik met Christel willen afspreken voor haar vakantie, maar mijn nicht Monique wilde ook iets afspreken, dus daar een datum mee geprikt in September.
En nicht Chantalle wil nog een afspraak maken om over samenwerking te praten, we proberen nu al weken tot een datum te komen waarop we beide kunnen…en Elise heb ik ook beloofd nog af te spreken. Maar Hanneke heeft me laatst gemaild en daar heb ik nog niet eens op gereageerd!
Maaike heeft me nog en facebook message gestuurd en heb ik ook nog niets op laten weten, ow en Linda…die is al zo lang aan het wachten op mijn reactie, daar moet ik ook nog steeds mee afspreken, maar het is ook belangrijk om met Sil in contact te blijven en weer eens samen te komen. Owww en Luc, die wil ik zeker spreken en heb ik gelukkig al weken geleden een afspraak mee gemaakt voor volgende week, en Nicole natuurlijk want ik wil heel graag weten hoe het met hun allemaal gaat.
Maar ook Robert maak ik me zorgen om en wil ik binnenkort weer zien, en aggrrrr Lonneke dan…die heeft haar tweede dochter gekregen al een paar maanden geleden en ik ben nog steeds niet gaan kijken en heb ook nog niet gebeld…En Anjes heb ik al veeeel te lang niet gesproken…maar Tamar is nog belangrijker, die moet ik ook nog steeds bellen of mailen…en kreeg een sms van Jordi hoe het gaat, daar heb ik ook nog een afspraak mee gepland, en Marja en Nadia natuurlijk, die heb ik ook al te lang niet gezien en gesproken en gaat alles per sms.
Tim wil ik nog steeds vragen hoe het nu gaat en vertellen dat zijn feest zo leuk was…..Sander wil snel weer iets afspreken en met Kim wil ik ook praten omdat ze door een moeilijke periode gaat…maar ik kreeg deze week een sms van Josanne dat ze me snel wil spreken en aangezien zij mijn mentee was gaat zij weer voor…Ai en dan nog de jarigen van deze maand niet vergeten…Anjes, Eric, Kim, Luc, Lis, Amber, Lonneke, Maaike, en natuurlijk onze Lucas!
En Hedwig dan…zij is al bijna uitgerekend en ik wil ook weten of daar alles goed gaat…En dan heb ik het nog niet over mijn familie, zoals Igor waar ik zo nu en dan toch ook even aan wil laten weten dat ik aan hem denk, en tante Marij die midden in haar verhuizing zit waar ik minstens eens per week even langs ga. Maar ook tante Jeanne wil ik bezoeken eigenlijk liefst eens per week om haar tot steun te zijn
in deze tijd van rouw. En tante Truus, die laatst op de stoep stond om bij te kletsen toen ik net weg moest, dus daar wil ook nog naartoe. Nog niet gesproken over mijn hele directe familie, want nu is mijn zus eindelijk in Nederland en heb ik veel te weinig tijd om haar te bezoeken of te bellen.
En Ylanda spreek ik toch ook wel een paar keer per week maar vaak te kort, en mijn eigen broer…we krijgen maar geen gelegenheid bij te praten..mijn ouders toch ook iedere week even zien of bellen en natuurlijk schoonmoeder spreken om te horen hoe het met haar gaat. Maar oma Mia dan…die zouden we ook vaker moeten bezoeken want zij zit daar zo alleen…Ow en ik heb nog beloofd aan Ingrid om dit jaar nog eens langs te komen…Ach en hoe zou het toch met Joost zijn…ook te lang niet gesproken…
En dan nog een verzoek voor het ontwikkelen van een training, met die opdrachtgever ook nog een afspraak maken natuurlijk…maar wacht…ik vergeet helemaal dat ik natuurlijk mijn eigen kinderen aandacht wil geven…ben ook immers moeder en de kinderen willen ook wel eens een spelletje doen of iets anders leuks…en Tally…die heeft ook ondersteuning nodig bij zijn nieuwe inrichting, dus heeft hij mij als designer ingehuurd om het kantoor gezellig te maken…maar ik ben natuurlijk ook nog de vrouw van, dus Tally wil soms ook iets leuks gaan doen…en het huishouden, de boekhouding etc…dat moet ook nog gedaan worden, en de tuin…dat gaat niet meer met mijn rug…de blokhut roept nog steeds dat er een trap gemaakt moet worden…maar de fysiotherapeut wil me nu ieder week zien, of ja, liefst 3 keer per week…..
Ow en dan natuurlijk nog 3 dagen per week werken, was het bijna vergeten…Waar ik maar weer te slikken heb wat sommige klanten tegen me zeggen..zoals ook deze week:
“Ik zal jullie wel terug pakken. Die vieze zwarten krijgen gewoon een uitkering, maar jullie eigen volk laten jullie barsten…Ik heb er GVD recht op! Zal wel op mijn manier dan nemen wat van mij is….
Weet je wat jij doet? Steek die hele uitkering maar in je dikke reet! Jij vuile TOOS!”
(vond de naam Toos persoonlijk nog erg zachtaardig!)
“Wat……? Ik werken? Dacht het niet hè!!!! Als jullie mij willen laten werken, maak ik je kapot…ik zweer het je…wacht maar…ik maak alles hier en ook jou helemaal kapot…”
Ongelofelijk eigenlijk dat ik nu al meer dan tien jaar telkens in een werksetting zit waar dit als normaal gezien wordt, en als onderdeel van mijn takenpakket om dit soort dreigementen aan te horen. Inmiddels heb ik mezelf aangewend om de woorden in mijn hoofd te herhalen met een smurf stemmetje…dat helpt om het niet toe te laten..
Ow wacht eens…ik ben nog iets vergeten…….iets wat ik heel belangrijk zou moeten vinden, maar steeds weer op de allerlaatste plek komt….
Mezelf….nou ja…als ik nog eens tijd over heb komt die aan de beurt…
Aanmelden
Wil je ook op de hoogte gehouden worden van de laatste blogs, schrijf je dan hieronder in.