If the whole world was watching,
I'd still dance with you...

Wat geef je elkaar als je al meer dan 23 jaar samen bent? Als je alle originele kado's, verrassings-uitjes, kaarten en gedichten, dineetjes en één keer zelfs een positieve zwangerschapstest gegeven hebt? Als je zoveel samen meegemaakt hebt dat je er een serie boeken over zou kunnen schrijven?

Dan is het tijd voor een blog over jou, voor jou, de man van mijn leven!

Carnaval 1994, daar was je ineens in mijn leven. Op de hoek van de markt/Putstraat in Sittard. We waren beide nog zo jong en verlegen, maar wel gelijk heel serieus. Ik zal nooit vergeten dat ik die avond aan je vroeg wat voor een type je eigenlijk was. Bang dat ik je zoveelste carnaval's chickie was.... nu we elkaar kennen moeten we erom lachen, maar wist ik toen veel. "Je kunt niet weten wat je niet weet" was destijds ook al mijn motto!

En ook enkele weken later werd ik nog eens goed voor de gek gehouden door je vriend Emile die beweerde dat jij een uitgebreide playboy collectie erop nahield tuis. Naïef als ik was als 15 jarige, bracht het me wel van mijn stuk en heeft het toch enige overredingskracht nodig gehad van jouw kant voordat ik geloofde dat het maar een geintje was...waar een mens zich druk om kan maken zou ik nu denken...maar hey...we waren jong en onervaren...

En zo leerde ik je steeds een beetje beter kennen en groeide verliefdheid al heel snel door naar houden van...Zag ik dat nou alleen? Dat jij zo'n ontzettend lieve, begripvolle, knappe jongeman was? Het was me een raadsel wat je in mij zag maar bovenal hoe het kon dat de dames niet aan je voeten lagen, want voor mij was je het complete plaatje, mijn alles, mijn hunk, mijn steun en toe verlaat, en mijn penvriendje....want jij ging op kamers en ik bleef nog even in Munstergeleen. Omdat we nog in de vorige eeuw leefde, waren wie in die goede oude tijd veroordeeld tot het schrijven van brieven aan elkaar....en dat zijn me er wat geweest! Een brief of 4/5 per week ging er heen en weer tussen de Burg.Pijlsstraat en de Sint Adrianusstraat in Eindhoven. We hebben ze allemaal bewaard dus wat dat betreft zouden we alleen daarvan al een boek kunnen schrijven...
Uit het leven gegrepen: "de wereld van een verliefd puberstelletje!"

We fantaseerden erop los over hoe we onze toekomst samen zagen, waar we wilden gaan wonen, hoeveel kinderen we wilden en waar we nog op vakantie zouden gaan...allemaal wilde plannen die toch ook al behoorlijk serieus waren! En heerlijk om dat zo met z'n tweetjes te kunnen fantaseren...wisten wij veel hoe het allemaal zou lopen...

Na ruim 2 jaar was het eindelijk zo ver dat ik ook naar Eindhoven kwam en daar ging studeren. Wat zou het fijn zijn om geen brieven meer te hoeven schrijven en altijd samen te zijn! 

En dat was het ook...meestal...maar zoals dat ook bij iedere relatie hoort, leer je elkaar verder kennen en botsten onze inzichten soms ook een beetje. Terugkijkend was dat pas het begin van onze volwassen relatie en deden we de naïeve puberale verliefdheid langzaam als een te klein geworden jas uit..

Hoe mooi ook weer om dit met jou allemaal mee te mogen maken, want je liet je niet omver blazen door mijn ideeën, door mijn liefde voor dieren, de degoes, hamsters, cavia's, vissen of konijnen die ik allemaal mee naar huis sleepte. Je was mijn rots in de branding, mijn stabiele factor in roerige tijden. Ik kon altijd bij je terecht met al mijn kronkels, en ook als ik theatraal dramatisch ruzie zocht, bleef je aan mijn zijde en leek je nooit echt geweldig onder de indruk van mijn uitbarstingen. Jij was precies wat ik toen nodig had. En toch wilde ik onze relatie op de proef stellen en besloot ik op reis te gaan om te zien hoe we het zonder elkaar zouden redden. Nog bijna voor vertrek was voor mij al duidelijk hoeveel ik je ging missen! Met enorme buikpijn van het afscheid heb ik het 3 maanden uitgehouden...maar lieve schat...ik wilde bij jou zijn....dat...en het geld was op :)

Omdat jij me blijkbaar ook gemist had was dat gelijk een mooie gelegenheid om me ten huwelijk te vragen op de dag dat ik terug kwam! Ik meen me te herinneren dat ik ja gezegd heb, maar of dat te horen was tussen de tranen door weet ik niet meer. En zo begonnen we aan weer een heel nieuw hoofdstuk in onze relatie...als man en vrouw! We kochten ons eerste huis, nog meer huisdieren en wilden die kinderen waar we al jaren over na dachten ook wel zo snel mogelijk ontmoeten. Het zouden er 4 worden. Niet te ver uit elkaar en liefst zo snel mogelijk zodat we zelf ook jonge ouders zouden zijn voor onze kids...

Tja, ook dat was allemaal iets te simpel door ons bedacht. Terug kijkend is het ook maar goed dat je niet alles van te voren weet. 

Het waren emotionele tijden met heel veel geluks momenten! Jij was mijn lucky charm. Ik voelde me gesteund en gesterkt en zo hebben we samen 2 geweldige jongens op de wereld mogen zetten. We bleven overeind en samen sterk ook al was het soms vermoeiend en spannend. Lucas en Julian hebben een geweldige vader uitgezocht die er altijd voor hun is. Een papa waar ze op kunnen bouwen en die ze met alles kan helpen waar ze vragen bij hebben. Ik vind het heerlijk om te zien hoe ze van je houden en hoeveel jij van hun houdt. Jullie gestoei, gekibbel en gelach, precies zoals dat hoort tussen vader en zoons. 

Klaar voor de volgende stap in je leven, ben je vervolgens gestart met je eigen onderneming. Een dappere zet die zeker niet zonder slag en stoot genomen is. Maar inmiddels is wel gebleken dat je ook hierin de juiste keuze hebt gemaakt. Je hebt Schmeits gemaakt tot wat het nu is en hoewel we ook daar nog steeds over door kunnen fantaseren hoe de toekomst eruit gaat zien, wat ben ik trots op wat je al allemaal hebt bereikt! 

En lieve schat, zelfs toen ik ineens ging twijfelen aan onze relatie en aan het leven, bleef jij dapper overeind. Je hebt je door een zware tijd heen weten te slepen en samen hebben we besloten dat we toch echt voor elkaar bestemd zijn in dit leven! 

Jou hoef ik niet te vertellen dat ik vervolgens geloof dat wij als dank voor onze verzoening, beloond zijn door nog een 3de wonder, onze Lora. Wat een geschenk! Wat is het heerlijk om te zien hoe je ook met haar je weg weet te vinden, hoe je geniet van jullie dag samen, hoe we samen kunnen wegsmelten als we naar haar kijken. Met 1 blik weten we precies wat we denken, voelen we dezelfde trots, liefde en blijdschap...

Jij begrijpt mij als geen ander, jij lacht om mijn flauwe grappen, je volgt mijn kilometerslange gedachten, je luistert naar mijn filosofieën over het leven, over de mens, over de natuur, zakenlieden, business plannen, leeg staande panden, hout, winst-verlies berekeningen, verslavingen, kinderen, maatschappelijke vraagstukken, Wlz, werk, documentaires, eten, dieren en ga zo maar door. 

Na al die jaren ben jij voor mij nog steeds het complete plaatje, begrijp ik nog steeds niet helemaal hoe het ooit begonnen is, maar geniet ik nog iedere dag van jou! 

Ik ben trots op alles wat we samen bereikt hebben. Ik kijk uit naar alle mooie momenten die er hopelijk nog mogen volgen en hoop je te mogen steunen in de spannende tijd die komen gaat.

Ik ben ik dankbaar voor je luisterend oor (ook al is het er nog maar 1), je geduld, je lach, je kracht, je wijsheid, je doorzettingsvermogen, je liefde....jij bent mijn Superman! 

Proficiat met je verjaardag! xxx

If end 
Go to title

30 mei 2017

Aanmelden

Wil je ook op de hoogte gehouden worden van de laatste blogs, schrijf je dan hieronder in.